[ تشرّف قطب مدار ] دوّمى ، بديع الدين مدار است كه گاهى از او به قطب مدار و گاهى به شاه مدار تعبير كنند ، چنان‌كه استادنا المحدّث النورى در نجم ثاقب « 1 » از شيخ عارف ، عبد الرحمن صوفى نقل فرموده كه در مرأت مداريّه در احوال مدار گفته : بعد از صفاى باطنى براى او حضور تمام به روحانيّت حضرت رسالت پناه ميسّر شد . آن حضرت از كمال مهربانى و كرم‌بخشى ، دست قطب المدار را به دست حق‌پرست خود گرفت و اسلام حقيقى را تلقين فرمود ؛ در آن‌وقت روحانيّت ، حضرت مرتضى - على كرّم اللّه وجهه - حاضر بود . پس او را به حضرت على مرتضى سپرد و فرمود : اين جوان طالب حقّ است . او را به جاى فرزندان خود تربيت نموده ، به مطلوب برسان كه اين جوان نزد حق تعالى به غايت عزيز است و او قطب مدار وقت خواهد شد . آن‌گاه حسب الحكم آن حضرت ، شاه مدار به حضرت مرتضى - على كرّم اللّه وجهه - تولّى نمود و بر سر مرقد وى در نجف اشرف رفت . او در آستانهء مباركه رياضات مىكشيد ، به طريق صراط المستقيم از روحانيّت پاك حضرت مرتضى - على كرّم اللّه وجهه - انواع تربيت مىيافت ، از سبب وسيلهء دين محمد به مشاهدهء حقّ الحقّ بهره‌مند گرديد ، جميع مقامات صوفيّهء صافيه را طى نمود و عرفان حقيقى حاصل كرد . آن زمان اسد اللّه الغالب او را در عالم ظاهر با فرزند رشيد خود كه وارث ولايت مطلق محمد بود و مهدى بن الحسن العسكرى نام داشت ؛ آشنا كرد و از كمال مهربانى فرمود : من قطب المدار ، بديع الدين را به اشارت حضرت رسالت پناه تربيت نموده ، به مقامات عاليه رسانده‌ام و به فرزندى قبول كرده‌ام ؛ شما نيز متوجّه شده ، جميع كتب آسمانى را از راه شفقّت به اين جوان شايستهء روزگار تعليم كنيد . سپس صاحب زمان مهدى عليه السّلام از كمال الطاف در چند مدّت دوازده كتاب و صحف آسمان را به شاه مدار تعليم نمود ؛ اوّل ، چهار كتاب كه بر انبياى اولاد آدم ابو البشر نازل

--> ( 1 ) . نجم ثاقب در احوال امام غايب ، ج 2 ، ص 795 .